Dekretem biskupa katowickiego dra Herberta Bednorza do Parafii św. Marcina w Starych Tarnowicach k. Tarnowskich Gór w czerwcu 1984r. zostaje skierowany ks. Michał Adamek z poleceniem budowy kościoła i zorganizowania parafii w Opatowicach.
W tym czasie proboszczem u św. Marcina jest ks. Antoni Pohl, wikariuszem ks. Adam Kostowski, a szpitalami opiekuje się ks. Kapelan Michał Motyka. W lipcu tegoż roku ks. Adamek finalizuje sprawę lokalizacji nowego kościoła; jest to teren dawnego kamieniołomu po p. Paruzel. Właścicielkami tego terenu są córki w/w Grzelewska i Święcicka oraz synowa Paruzel.
Zaczyna się trudny, półroczny czas targów o cenę wspomnianego gruntu; nie ma problemów z p. Paruzel, zaś największe trudności stawia p. Święcicka. Dopiero pod koniec grudnia 1984 roku teren zostaje wykupiony za kilkumilionową sumę. Na tym jednak nie kończą się kłopoty z p. Święcicką, która żąda ok. pół miliona dodatkowego odszkodowania za ogrodzenia i drzewka. Po urzędowej wycenie w/w Święcicka przyjmuje odszkodowanie za drzewka, ale nie przyjmuje za ogrodzenie uważając je za zbyt niskie. W tym samym czasie trwa praca nad koncepcją nowego kościoła, którą opracowali architekci: prof. Lisowski z Krakowa i dr Mzyk z Tarnowskich Gór.

Przedłożona wiosną 1985 r. do zatwierdzenia Diecezjalnej Komisji Sztuki Sakralnej koncepcja nie zostaje zatwierdzona. W następstwie tego między w/w architektami dochodzi do różnicy zdań i prof. Lisowski z Krakowa wycofuje się z pracy nad drugą koncepcją. Nowy projekt koncepcyjny opracowuje sam dr Mzyk i zostaje on zatwierdzony w czerwcu 1985 r. przez Diecezjalną Komisję Sztuki sakralnej w Katowicach.
W tym samym czasie od wczesnej wiosny trwają prace przy budowie baraku zaplecza budowy. Po Wielkanocy zaczynają się roboty ziemne. 9 maja 1985 r. na terenie budowy niespodziewanie i nieoficjalnie przybywa bp katowicki dr Herbert Bednorz; zachęca do dalszej, intensywnej pracy i udziela dziełu i ludziom błogosławieństwa. Prace przy budowie baraku uintensywniają się. Na placu budowy pojawiają się wszystkie stany: oprócz mężczyzn również kobiety, młodzież i dzieci. Praca trwa do póĽnych godzin. W połowie czerwca 1985 r. Połowa baraku jest przykryta dachem i wytynkowana wewnątrz oraz ma instalację elektryczną.

Powiększ Powiększ Powiększ Powiększ Powiększ Powiększ Powiększ

W poniedziałek 17 czerwca 1985 r. Przybywa oficjalnie i uroczyście na plac budowy bp katowicki dr Herbert Bednorz i przy udziale bardzo licznie zgromadzonych wiernych dokonuje poświęcenia baraku przeznaczając go na tymczasowy punkt sakralny, który ma pełnić swoje funkcje do czasu wybudowania nowego kościoła. W uroczystości biorą udział księża z obu dekanatów tarnogórskich i delegacje parafii tych dekanatów. Kaplica Matki Sprawiedliwości i Miłości Społecznej otrzymuje reprodukcję obrazu Matki Boskiej Piekarskiej z rąk ks. Proboszcza Joachima Kurka z Trzebini k. Prudnika (diecezja opolska), który jest ciotecznym bratem ks. Budowniczego Michała Adamka.

Powiększ Powiększ Powiększ Powiększ Powiększ Powiększ

Od czasu poświęcenia baraku w kaplicy sprawowane są funkcje religijne, a w drugiej części baraku trwają prace wykończeniowe. W tym samym czasie ks. Budowniczy załatwia sprawy uzgodnień branżowych celem przedstawienia projektu koncepcyjnego do zatwierdzenia władzom wojewódzkim w Katowicach. Prace wykończeniowe zakończono w sierpniu 1985 r. Od 1 września rozpoczyna się katechizacja w dwóch salkach i w baraku zaplecza budowy i zamieszkuje tam w jednym pokoju ks. Budowniczy Michał Adamek. W paĽdzierniku 1985 r. Projekt koncepcyjny kościoła z zapleczem zostaje przedstawiony celem zatwierdzenia władzom wojewódzkim w Katowicach.

Dnia 29 grudnia 1985 r. Nowy Biskup katowicki dr Damian Zimoń eryguje przy Kaplicy Matki Sprawiedliwości i Miłości Społecznej Parafię p.w. M.B. Piekarskiej, a na początku lutego 1986 r. Ks. Budowniczego Michała Adamka mianuje proboszczem nowej parafii. W lutym tegoż roku silny huragan zrywa ok. 200m2 papy w dachu kaplicy. Następnego dnia w/w dach zostaje zabezpieczony nowa papą (7 rolek).